Earth 2050
YENİ

Tarım

Sulak Alanlar

Sulak Alanlar mı Yağmur Ormanları mı: Hangisi Daha Fazla Karbon Depolar?

Sulak alanlar gezegenin dengesini sessizce korur. Turbalıklardan bataklıklara ve mangrov bataklıklarına kadar, büyük miktarda karbonu depolar, sel riskini azaltır, suyu filtreler ve Dünya'daki en zengin biyolojik çeşitliliğin bir kısmını desteklerler. Bu videoda, sulak alanların nasıl çalıştığını ve iklim sisteminde neden boyutlarının çok ötesinde etkileri olduğunu inceliyoruz. Ayrıca sulak alanlar kurutulduğunda veya yok edildiğinde neler olduğuna ve onları koruyup eski hâline getirmenin mevcut en basit, en etkili doğa temelli iklim çözümlerinden biri olabileceğine bakıyoruz.

Kılavuzu İndir
EtkisiHızMaliyetOlgunlukDoğa

4,4genel

Bu çözüm nasıl puanlanıyor

  • Etkisi5 / 5Karbonu ormanlardan daha yoğun depolar ve korunmaları büyük emisyonları önler.
  • Hız3 / 5Koruma hemen işe yarar; eski hâline getirilen sulak alanların toparlanması yıllar sürer.
  • Maliyet4 / 5Koruma ucuzdur, onarım daha pahalı olabilir.
  • Olgunluk5 / 5İyi anlaşılan bir koruma uygulaması.
  • Doğa5 / 5Selden korunmayı, temiz suyu ve olağanüstü biyolojik çeşitliliği korur.

Kılavuz

Bu, filmin resimli metnidir. Kılavuz şu anda sadece İngilizce mevcut - diliniz yakında geliyor.

Kılavuz 1/9Kılavuz 2/9Kılavuz 3/9Kılavuz 4/9Kılavuz 5/9Kılavuz 6/9Kılavuz 7/9Kılavuz 8/9Kılavuz 9/9

Test

Soru 1 / 10

Tüm ormanların depoladığının iki katından fazla karbonu hangi ekosistem depolar?

Puan 0 / 10

Metin

İnsanlara “CO2 depolamak için en etkili ekosistem hangisi?” diye sorsan, muhtemelen yağmur ormanları derlerdi, ama bu yanlış. Çoğu insanın hiç aklına gelmeyen gizli bir ortam var ve tüm ormanların depoladığının iki katından fazla karbon depoluyor [1,2].

Sulak alanlar!

Bu unutulmuş ekosistemler iklim değişikliğiyle mücadelede çok önemli, hem de sadece karbon yakalamaktan çok daha fazlasını sunuyorlar!

Ne yazık ki, tehdit altındalar. Hatta son 300 yılda, dünya sulak alanlarının neredeyse %90'ı yok oldu [3-6]. Peki, neden bu kadar hızlı yok oluyorlar? Onları bu kadar özel yapan ne?

Sulak alanlar suyla kaplı ekosistemlerdir - turbalıkları, deniz çayırlarını, lagünleri, mangrov ormanlarını ve bataklıkları içerir [7,8,9]. Su bitkilerinden nadir kuşlara kadar dünya türlerinin %40'ına ev sahipliği yaparlar. Ama artık bu ekosistemlerden çok az kaldı.

Şu anda Dünya yüzeyinin yaklaşık %2'sini kaplıyorlar [6,10,11,12], ama dünyanın ekosistemlerindeki tüm organik karbonun %20'sinden fazlasını depoluyorlar [13,14,15].

Peki bu kadar karbonu nasıl depoluyorlar? Sulak alanların bir numarası var.

Daha yakından bakalım ve bilime dalalım. Karbondioksit, Dünya'daki yaşamı desteklemede önemli bir rol oynar. Hatta bitkiler ve ağaçlar, suya ve güneş ışığına ihtiyaç duydukları gibi CO2'ye de ihtiyaç duyar.

Atmosferden karbondioksit ve suyu küçük gözenekler aracılığıyla emer, fotosentez denen bir süreçte bunları şekere ve oksijene dönüştürürler [16-19]. Sonra bu şekerleri güçlenip büyümek için yakıt olarak kullanırlar, ihtiyaç duymadıkları oksijeni de bedavaya verirler.

Genellikle ekili bir tarlada ya da ormanda, CO2'nin bir kısmı toprakta karbon olarak depolanır [20,21,22]. Ama bitkiler ve ağaçlar öldüğünde ayrışırlar, tuttukları karbonun büyük kısmını tekrar atmosfere salarlar [23,24,25].

Sulak alanların kuralları farklı. Sulak alanda CO2 aynen önceki gibi tutulur. Ama, bitkiler ve ağaçlar öldüğünde, su onların ayrışmasını yavaşlatır [26,27,28].

Zamanla, ölü bitki maddesinin üzerinde biriken tortu katmanları oluşmaya başlar ve doğal bir karbon kasası yaratır. Her yeni katman karbonu daha da hapseder, tekrar atmosfere kaçmasını önler. Bu katmanlar sadece geçici depolar da değil - karbonu yüzlerce, hatta binlerce yıl tutarlar! [29-32]

Bu, sulak alanları karbon yutaklarının devler ligine sokuyor. Hatta bir mangrov ormanı, tropik ormanların depoladığının beş katına kadar karbon depolayabilir [32,33]. Ama bu sadece bu alanlar korunursa mümkün - ve şu anda dünya genelindeki sulak alanların %88'i koruma altında değil ve yok edilme riski taşıyor [34,35].

En büyük tehlike insanlardan geliyor çünkü bu ekosistemler sık sık çiftlikler gibi yeni altyapılar kurmak için kurutuluyor [5,36,37]. Bu ekosistemleri yok etmek dört ana nedenle tehlikeli [38]:

Neden 1: Sulak alanlar, Dünya türlerinin %40'ı için çok önemli yaşam alanlarıdır [39,40,41]. Bu biyolojik çeşitliliği yok ederek, gezegenin sağlığını büyük riske atıyoruz.

Neden 2: Sulak alanlar doğal ve sürdürülebilir su filtreleri gibi çalışır [42,43,44]. Onlar olmadan temiz içme suyu daha az olur ve suyu içilebilir hale getirmek daha pahalıya mal olabilir [45,46,47].

Neden 3: Bu alanlar yerel toplulukları deniz seviyesinin yükselmesine ve fırtınalara karşı korur [48,49,50]. Yani, onları kaybederseniz, doğal bir sel bariyerini ve koruma katmanını da kaybedersiniz.

Ve en önemlisi, Neden 4: Sulak alanlar karbonu binlerce yıl depolayabilse de, yok edilirlerse yalnızca gelecek nesiller için CO2 yakalamadaki hayati rollerini kaybetmezler, aynı zamanda binlerce yıllık depolanmış karbonu tekrar atmosfere salarlar, bu da gezegen için durumu çok daha kötü hale getirir [29-34,51].

Bilim insanları, sulak alanların şu anki yok oluşunun her yıl 1 milyar metrik tondan fazla CO2 saldığını tahmin ediyor [52-56], bu da küresel havacılık sektörünün yıllık emisyonlarından daha fazla [57,58].

Neyse ki, insanlar harekete geçmeye başlıyor.

Avustralya'da hükümet, sulak alanları haritalamak, izlemek ve onarmak için yerel ve Yerli topluluklarla iş birliği yapıyor [59,60,61].

UN girişimleri ve Ramsar Convention gibi küresel çabalar, dünyanın dört bir yanındaki ülkelerin bu hayati ekosistemleri canlı tutmak için güçlerini birleştirmesi, ayrıca şehirlerin büyümesinin doğayla uyumlu olmasını sağlamak için akıllı yasa ve politikalar getirmesi demek [62,63,64].

Sulak alanların korunmaya ihtiyacı var, sonuçta, onlar sadece biyolojik çeşitliliğin kaynadığı merkezler değil - iklim değişikliğiyle mücadelede gizli silahlar!

Uzman Danışmanlar

Teşekkür ederiz:

Dr. Blanca Bernal

Greencollar

Kıdemli Teknik Uzman

Dr. Elizabeth Watson

Stony Brook Üniversitesi

Ekoloji ve Evrim Bölümü doçenti

Diğer Videolar

Bu kaynaklar bağımsızdır. Burada bağlantısı verilen her şey İngilizce.

Daha Fazlası

Bu kaynaklar bağımsızdır. Burada bağlantısı verilen her şey İngilizce.

Nasıl Çalışır

Tehditler

Sebep 1: Biyoçeşitlilik

Sebep 2: Su Filtrasyonu

Sebep 3: Sel Koruması

Sebep 4: Karbon Salınımı

Kaynaklar

Burada bağlantısı verilen her şey İngilizce.

  1. [1] Sulak alanlar: İklim değişikliğiyle başa çıkmanın anahtarı | Ramsar
  2. [2] Turbalıklar, dünyadaki tüm ormanların iki katı kadar karbon depolar | UNEP
  3. [3] Dünya ne kadar sulak alan kaybetti? Küresel sulak alanlardaki uzun vadeli ve güncel eğilimler | CSIRO PUBLISHING | Marine and Freshwater Research
  4. [4] Sulak alanları korumada küresel öncelikler ve 2025 sonrası hedeflerin belirlenmesi | Communications Earth & Environment
  5. [5] Sulak alanlara yönelik tehditler | WWT
  6. [6] Sulak alanların küresel kapsamı ve dağılımı: Eğilimler ve sorunlar | CSIRO PUBLISHING | Marine and Freshwater Research
  7. [7] Sulak alanlar nedir? | Wetlands International Europe
  8. [8] Sulak alanlar | Biyoçeşitlilik | European Environment Agency & European Commission
  9. [9] Farklı ortamlarda su yönetimi için doğa temelli çözümler olarak sulak alanlar | Current Opinion in Environmental Science & Health
  10. [10] Sulak alanlar gezegenimizin can damarıdır ve kana ihtiyaçları var | MedWet (bkz. Kaynak Notları*)
  11. [11] Dünya Sulak Alanlar Günü | United Nations
  12. [12] Mitsch, Gosselink: Sulak alanlar, 4. baskı | Wiley ([14]'te atıf yapılan)
  13. [13] Karbon tutma | Philosophical Transactions of the Royal Society B
  14. [14] ABD sulak alanlarında karbon depolama | Nature Communications
  15. [15] Dünyanın biyotik karbon sıcak noktalarını geri kazandırmak için sulak alanların biyojeomorfik geri bildirimlerini yeniden kurmak | Science
  16. [16] Plant Physiology and Development | University of California | CABI
  17. [17] Karbondioksit fotosentez sırasında nasıl emilir? | Sciencing
  18. [18] Karbon döngüsü | Earth Observatory | NASA
  19. [19] Fotosentez | Tanım, formül, süreç, şema, girenler, ürünler ve bilgiler | Britannica
  20. [20] Toprakta karbon depolama | Nature Education
  21. [21] Toprakta karbon tutma, dengeleme ve krediler | Biochar
  22. [22] Topraklarda karbon tutma | ESA
  23. [23] İklimin bitki döküntüsü ayrışmasındaki karmaşık rolünü çözmek | Nature Ecology & Evolution
  24. [24] SOIL: İklim döngüsünün gizli parçası | European Commission
  25. [25] DOE açıklıyor... karbon döngüsü | US Department of Energy
  26. [26] ABD'nin güneydoğusundaki ormanlık bataklık alanlarda döküntü ayrışması ve toprak organik madde stoklarının eğilimleri | PLOS One
  27. [27] Su, bitki maddesinin karbon salmasını önler - Biyolojik strateji | AskNature
  28. [28] Sulak alan toprakları - genel bakış | ScienceDirect Topics
  29. [29] Sulak alanlarda karbon tutma | MN Board of Water And Soil Resources
  30. [30] Karbon depolamak için sulak alanlar | WWT
  31. [31] Mavi karbon nedir? | The Blue Carbon Initiative
  32. [32] Kıyısal mavi karbon | NOAA
  33. [33] Mangrovlar tropiklerde karbon bakımından en zengin ormanlar arasında | Nature Geoscience Letters | US Department of Agriculture (Şurada: İklim değişikliği ve ormansızlaşma altında gelecekteki mangrov karbon depolaması | Frontiers in Marine Science)
  34. [34] Kıyısal sulak alanları koruyun | Project Drawdown® (bkz. Kaynak Notları*)
  35. [35] İç sulak alanların koruma durumuna dair küresel değerlendirme | Bioscience
  36. [36] Sulak alanlar ve tarım: çiftçilik uygulamalarının etkileri ve sürdürülebilirliğe giden yollar | Ramsar Convention on Wetlands
  37. [37] Sulak alanların tarımda kullanımı: fırsatlar ve sınırlamalar | Annals of Botany
  38. [38] Sulak alanlar nedir ve Dünya'daki yaşam için neden bu kadar önemlidir? | National Geographic
  39. [39] Sulak alanlar ve biyolojik çeşitlilik | Ramsar Convention on Wetlands
  40. [40] Neden sulak alanlar? | WWT
  41. [41] Global Biodiversity Framework'in sulak alanları ve sulak alan biyolojik çeşitliliğini koruyan önlemlere öncelik vermesini sağlamak | Wetlands International
  42. [42] Nature's Wealth | International Institute for Sustainable Development
  43. [43] Sulak alanlar: Suyun canlı filtreleri mi? | Repositório Digital de Publicações Científicas
  44. [44] Doğal nehir kıyısı sulak alanlarının ekolojik kalitelerine bağlı su arıtma kapasitesi | Frontiers in Environmental Science
  45. [45] Kirliliği yok eden sulak alanlar | WWT
  46. [46] Sulak alanların işlevleri ve değerleri: yüzey ve yeraltı suyu koruması | Department of Environmental Conservation | State of Vermont
  47. [47] Green Recovery Report 2023/24 | Severn Trent Water
  48. [48] Kıyısal sulak alanların restorasyonu ve yönetimi | Climate Adapt | European Environment Agency
  49. [49] Kıyısal dayanıklılığı artırmak için doğal yaşam alanlarına değer biçmek: Sulak alanlar fırtına kabarması ve deniz seviyesi yükselmesinin mülklere verdiği zararı azaltır | PLOS One
  50. [50] Kıyısal bataklıklar, değişen iklimde kıyı topluluklarını fırtınaların yol açtığı dalga, sel ve yapısal kayıplardan değerli biçimde korur | Scientific Reports
  51. [51] Değişen iklimde sulak alanlar: bilim, politika ve yönetim | Wetlands - Journal of the Society of Wetland Scientists
  52. [52] Kıyı sulak alanlarının, akarsu kenarı ormanlıklarının ve turbalıkların dönüştürülmesi sera gazı emisyonlarını artırıyor: Küresel bir meta-analiz | Global Change Biology (bkz. Kaynak Notları*)
  53. [53] Kıyı ve iç kesim sulak alanlarında arazi kullanımı ve arazi örtüsü değişiklikleri toprak karbonu ve azot kaybına yol açıyor | Global Ecology and Biogeography
  54. [54] Turbalıkların iklim düzenlemesindeki rolü (4. bölüm) | Peatland Restoration and Ecosystem Services
  55. [55] Bitkili kıyı ekosistemlerinin dönüştürülmesi ve bozulmasından kaynaklanan küresel ‘‘Mavi Karbon’’ salımlarının tahmini | PLOS One (Basın bülteni: Sulak alanlar: Yok edilen kıyı ekosistemleri çok büyük miktarda karbon salıyor | Nicholas Institute for Energy, Environment & Sustainability)
  56. [56] 1850'den 2020'ye arazi kullanımı, arazi kullanımı değişikliği ve ormancılıktan kaynaklanan yıllık karbon emisyonları | Earth System Science Data
  57. [57] Emissions Gap Report 2024 | UNEP
  58. [58] Havacılık | IEA
  59. [59] Sulak alanlar ve Yerli halkların değerleri | Department of Climate Change, Energy, the Environment and Water | Australian Government
  60. [60] The Wetlands Policy of the Commonwealth Government of Australia | Ramsar Convention on Wetlands
  61. [61] Yerli halkların sulak alan izlemesi (bilgi notu) | Resilient Landscapes - National Environmental Science Programme | The University of Western Australia
  62. [62] Uluslararası öneme sahip sulak alanlar listesi | Ramsar Convention on Wetlands
  63. [63] Ramsar Sözleşmesi El Kitabı, 6. baskı | Ramsar Convention on Wetlands (daha fazlası için Ana sayfa | The Convention on Wetlands, Ramsar'e bakın)
  64. [64] Sulak alanlar: gezegenin adı duyulmamış kahramanları | UNEP

Kaynak Notları

1,2

Sulak Alanlar ve Ormanlarda Karbon Depolama

UNEP'ten alıntılanan karşılaştırma özellikle turbalıkları ele alıyor. Turbalıklar, kısmen ayrışmış organik maddelerden oluşan özel bir sulak alan türüdür; dünya kara yüzeyinin yalnızca yaklaşık %3'ünü kaplarlar ama dünyadaki tüm ormanların yaklaşık iki katı kadar karbon depolarlar. Mangrovlar, tuzlu bataklıklar ve deniz çayırları dahil birçok başka sulak alan da önemli miktarda karbon depolar. Turbalıklar bu daha geniş sulak alan grubunun parçası olduğu için, karşılaştırma ifadenin tüm sulak alanlar için geçerli sayılması adına temkinli bir temel sunar. Ancak bu, her sulak alan türünün dünya ormanlarına kıyasla orantılı olarak yüksek miktarda karbon depoladığı anlamına gelmez.

3-6

Tarihi Küresel Sulak Alan Kaybı Tahmini

Küresel sulak alan kaybı tahminleri büyük ölçüde değişiyor çünkü çalışmalar sulak alanları farklı tanımlıyor, farklı tarihsel başlangıç noktaları ve yöntemler kullanıyor ve ya sulak alanların yüzölçümündeki net kaybı ya da daha geniş çaplı bozulmayı ölçebiliyor. [3] 1900’den beri sulak alanların %64-71’inin kaybedildiğini tahmin etti ve kayıpların 1700’den beri %87’ye ulaşmış olabileceğini öne sürdü; [4] önceki çalışmaları 1900’den beri yaklaşık %50 ve 1700’den beri potansiyel olarak %87 şeklinde özetliyor, [5] ise %87 tahminini tekrarlıyor. Ancak daha yeni bir küresel yeniden yapılandırma, iç sulak alanların yaklaşık %21’inin 1700’den beri kaybedildiğini tahmin etti A. Bu yüzden “neredeyse %90” rakamı, kesinleşmiş bir küresel toplamdan ziyade üst sınıra yakın tarihsel bir tahmin olarak anlaşılmalı. [6] küresel sulak alanların kapsamı ve eğilimleriyle ilgili belirsizlikleri daha ayrıntılı ele alıyor.

A Geçmiş üç yüzyılda dünya çapında kapsamlı sulak alan kaybı | Nature

6,10,11,12

Sulak Alanların Küresel Ölçekte Kapladığı Alana İlişkin Kaynak Tahminlerinin Açıklaması

6

sulak alanların 12,1 × 106 km2 kapladığını gösteriyor. Bu, Dünya yüzeyinin yaklaşık %2,3'üne denk geliyor.

10

küresel olarak sulak alanların Dünya yüzeyinin %1,5-%3'ünü kapladığını belirtiyor. Bu, MedWet'in katkıda bulunduğu Restoring Mediterranean Wetlands Policy Playbook'un (2022) B yayımlanması hakkında, MedWet'te (The Mediterranean Wetlands Initiative) Sulak Alan Restorasyon Uzmanı olan Giuseppe Dodaro tarafından yazılmış bir basın bültenidir. Bu raporda %1,5-%3 oranından özellikle bahsedilmese de, rapora katkıda bulunan diğer kuruluşların ilgili basın bültenlerinde bu oran sıkça geçiyor.

11

sulak alanların Dünya'nın kara yüzeyinin %6'sını kapladığını gösteriyor. Kara, Dünya'nın toplam yüzeyinin %29'unu oluşturduğundan C, kara alanının %6'sı = toplam alanın %1,74'ü. [12], [14]'te aktarıldığı üzere sulak alanların Dünya'nın kara yüzeyinin %5-8'ini oluşturduğunu belirtti; bu da [10] ve [11]'deki rakamları destekliyor.

B Akdeniz Sulak Alanlarını Restore Etme Politikası - Uygulama Rehberi 2023 | Sulak Alan Temelli Çözümler Girişimi

C 1.1 Okyanuslara Genel Bakış - Oşinografiye Giriş | Roger Williams Üniversitesi

34,35

Sulak Alan Koruma Bilgisi

34

kıyı sulak alanlarının tek başına 54,6 milyon hektar kapladığını, bunun da Dünya yüzeyinin yaklaşık %1’ine denk geldiğini gösteriyor. Bu kaynak ayrıca, 54,6 milyon hektarlık kıyı sulak alanının 11,48 milyon hektarının koruma altında olduğunu belirtiyor (8,04 milyon hektar sıkı ve sıkı olmayan koruma kategorileri + 3,44 milyon hektar Yerli Halkların Toprakları (IPLs)). Buna göre kıyı sulak alanlarının yaklaşık %79’u koruma altında değil. İç sulak alanlar bu tahmine dahil edilmedi.

35

İç sulak alanların (yani kıyıdakiler hariç) %89’unun koruma altında olmadığını belirtmektedir. [35] ayrıca kıtasal sulak alanların %92,8’inin iç kesimlerde, yalnızca %7,2’sinin ise kıyıda olduğunu söylüyor. Bunu yukarıda belirtilen [34] bilgileriyle birleştirince şu sonuç çıkar: (%7,2’nin %79’u) + (%92,8’in %89’u) = toplam sulak alanların %88’i koruma altında değil.

52-56

Sulak Alanların Yok Edilmesinden Kaynaklanan Küresel Emisyon Tahmini

Sulak alan ekosistemleri dünya çapında önemli karbon depolarıdır, ancak arazi kullanımındaki değişiklikler ve insan kaynaklı diğer faaliyetler yüzünden bozulmaları ve yok olmaları, sera gazı emisyonları açısından büyük sonuçlar doğurur. “Bilim insanları, sulak alanların yok edilmesiyle ortaya çıkan emisyonların toplamda her yıl 1 milyar metrik tondan fazla karbondioksite eşdeğer olduğunu tahmin ediyor,” ifadesi, birçok kaynak ve çalışmanın bir araya getirilmesine dayanır. Aşağıda, bu ifadeyi destekleyen bilimsel bulguların dökümü ve açıklaması yer alıyor:

52

Meta-analiz Tahmini

Lishan Tan ve arkadaşlarının (2019) yaptığı küresel bir meta-analiz, tüm sulak alanlardaki arazi kullanımı ve arazi örtüsü değişikliğinden (LULCC) kaynaklanan yıllık emisyonun en az 0,96 ± 0,22 gigaton (Gt) CO2 eşdeğeri (CO2e) olduğunu bildirdi. Bu rakam, göreli ısınma etkilerine göre düzeltilmiş CO2, metan (CH4) ve diazot monoksitin (N2O) toplam etkilerini içerir.

Doğal sulak alanların önemli metan kaynakları olduğu bilinir ve bunların dönüştürülmesi, metan oluşumunu engelleyen toprak drenajı ve havalanması nedeniyle çoğu zaman CH₄ emisyonlarında genel bir azalmaya yol açar. Sulak alanlar atmosferdeki metanın doğal döngülerine ve seviyelerine katkı sağlar, ancak iklim değişikliği bu süreci bozma tehdidi taşıyor; daha sıcak iklim anaerobik ayrışma ve metan oluşumu hızlarını artırarak küresel fosil yakıt kullanımından üretilen metanı geride bırakıyor (aşağıdaki ek bağlantılara bakın). Yine de sulak alanların yok edilmesi, organik maddenin ayrışması ve tarımsal ortamlarda gübre kullanımı sonucu ortaya çıkan büyük miktardaki karbondioksit (CO₂) ve diazot monoksit (N₂O) emisyonlarını açığa çıkarır ve bunlar metan emisyonlarındaki azalmayı çok geride bırakır.

Bu nedenle doğal metan emisyonlarındaki net azalmaların genel CO2e emisyon tahminini önemli ölçüde düşürmesi, N2O emisyonunun ise önemli ölçüde artırması muhtemeldir. [53] bu makaleyi toprak azotu ve karbon dinamiklerinin daha ayrıntılı analiziyle genişletiyor.

54

Bozulmuş Turbalıklar

Joosten ve diğerleri (2016), bozulmuş turbalıkların oksitlenmesinin tek başına, turba yangınlarından kaynaklanan emisyonlar hariç, yılda yaklaşık 1,15 Gt CO2 açığa çıkardığını tahmin etti. Yangınlar da dahil edildiğinde bu rakam yaklaşık 2 Gt CO2'ye çıkıyor.

55

Kıyı Sulak Alanları

Pendleton ve diğerleri (2012), kıyı sulak alanlarının yok edilmesinden kaynaklanan emisyonları yılda yaklaşık 450 milyon ton (0,45 Gt) CO2 olarak tahmin etti. Ancak diğer kaynaklar, bozulmanın ölçeği ve niteliğine dair varsayımlara bağlı olarak bu rakamın 1,02 Gt CO2'ye kadar çıkabileceğini öne sürüyor.

56

Kapsamlı Modelleme

Earth System Science Data'da yayımlanan daha yeni bir çalışma (2023), birden çok sulak alan türü üzerinden modellenen LULCC kaynaklı brüt emisyonların yılda 0,75 Pg karbon olduğunu tahmin etti. Bu, karbon CO2'ye 3,67 katsayısıyla çevrildiğinde yılda yaklaşık 2,75 Gt CO2 ediyor. Bu tahmin turba oksitlenmesini ve ayrışmasını içeriyor, ancak çalışmanın metodolojisinde açıklandığı gibi turba yanmasını tam olarak hesaba katıp katmadığı kesin değildir.

Bölgesel katkılar: Tropikler için, [56] turbalıkların yanmasından kaynaklanan emisyonlara dair Randerson et al. (2013) ve (2018) verilerini ve turbalıkların kurutulmasına dair Hooijer et al. (2010) verilerini bugüne uyarlayarak kullanıyor. Tropiklerin dışında (Kuzey Yarımküre), Qiu et al. (2021)'den karbon emisyonu tahminleri kullanıyorlar [makaledeki tam kaynaklar). Hooijer et al. (2010) ve Güneydoğu Asya'daki diğer çalışmalar, özellikle Endonezya ve Malezya'da tropikal turbalıkların bozulmasının, hem küresel turba oksitlenmesi hem de yangın kaynaklı emisyonların büyük paylarını oluşturan, orantısız derecede büyük bir sulak alan emisyonu kaynağı olduğunu vurguladı.

Bilimsel bağlam ve dikkat edilmesi gerekenler:

  • Bildirilen rakamlardaki farklar; metodolojilerdeki (ör. meta-analizler, model tabanlı tahminler, ampirik ölçümler) farklılıklardan, sulak alan türlerinin tanımlarından ve dahil edilen belirli sera gazlarından kaynaklanıyor.
  • Turba drenajı ve oksitlenmesi de dahil sulak alan bozulması, arazi tamamen dönüştürülmese veya temizlenmese bile karbon depolama ve tutma kapasitesinin geri döndürülemez ya da kalıcı kaybı nedeniyle sulak alanların işlevsel tahribi sayılıyor. Diğer etkiler arasında toprak kaybı, sıkışma, besin kaybı, su tablasının kötü yönetimi ve kirlilik bulunuyor.
  • Bu veri kaynaklarının sentezi, özellikle turbalık bozulması, turba yangınları ve kıyı sulak alanlarının dönüştürülmesinin birleşik etkileri hesaba katıldığında, sulak alanların tahribinden kaynaklanan emisyonların yılda 1 Gt CO2'yi aştığı ifadesini destekliyor.
  • Veri erişimindeki bölgesel eşitsizlikler, küresel modellerdeki farklı varsayımlar ve bazı emisyon süreçlerinin değişken biçimde dahil edilmesi/dışarıda bırakılması (ör. anaerobik ayrışmadan kaynaklanan metan) nedeniyle kesin rakamlarda belirsizlikler sürüyor.

Ek bağlantılar - metan emisyonları:

Sulak alan metanı geri bildiriminin son dönemde hızlanması | Nature Climate Change (İçinde: Sulak alanlardan metan emisyonlarında “olağanüstü” artış bilim insanlarını endişelendiriyor | Carbon Brief)

Metanın karbon izotoplarındaki hızlı değişim, mikrobiyal emisyonların 2020-2022'de atmosferik metandaki rekor artışı tetiklediğini gösteriyor | PNAS

Zambiya'daki tropikal sulak alanlardan büyük metan emisyon akışları gözlemlendi | Global Biogeochemical Cycles (Basın bülteni: Tropikal sulak alanlar daha önce düşünülenden fazla metan salıyor | Eos)

Fon sağlayıcı, bilim insanı, eğitimci veya politika yapıcı mısınız?

Earth 2050’yi desteklemek ya da bizimle çalışmak ister misiniz? Bize ulaşın.

info@earth2050.com